Van ‘spullen-economie’ naar ‘bijdrage-economie’

Alles wijst er op dat 2010 – het jaar van de Tijger -  een spectaculair jaar zal worden; een tijd van intense activiteit en verandering. Onze waarden zijn collectief en fundamenteel aan het veranderen. Onze micromotieven worden meer en meer congruent met het macrogedrag.  Er ontstaat een meer duurzame beschaving en van een ‘spullen-economie’ gaan we naar een ‘bijdrage-economie’ –  just do good! Heel langzaam ontstaat er ook een meer coöperatieve wereld. De technologische ontwikkelingen van met name  de laatste tien jaar hebben democratische samenwerkingen natuurlijk gemaakt (co-create en collaborate) waarbij internet zorgt voor gelijkheid in de basis door het bieden van vrij toegankelijke informatie. De technologie- en IT-branche blijven zich razendsnel ontwikkelen en hebben grote invloed op bedrijf en maatschappij. Waarschijnlijk komen er meerdere innovatieve producten op de markt die onder een brede bevolking ingeburgerd raken. In voorgaande jaren van de Tijger werden beroemde bouwwerken geopend, zoals het Panamakanaal, de Aswandam en de langste hangbrug ter wereld in Akashi, Japan. Ook in dit jaar van de Tijger gaan grote projecten van start of zullen die juist worden afgerond.

Arbeidsmarkt is flexibel en inflexibel tegelijk

De economische ontwikkeling vraagt om verdere herstructurering van bepaalde bedrijfstakken hetgeen kan leiden tot stakingen. Sowieso is sociale onrust te verwachten, omdat de verhoudingen op dit gebied dringend toe zijn aan herstructurering. Het poldermodel met werkgevers-, werknemersorganisaties en overheid vertegenwoordigt afnemend de achterban. Zo lukte het minister Donner afgelopen jaar niet om de uitzend-cao algemeen verbindend te verklaren omdat de werknemersorganisaties waarmee afspraken waren gemaakt niet vertegenwoordigend genoeg bleken te zijn. Een steeds grotere groep deelnemers aan het economische proces wordt stilzwijgend gebruikt als buffer: 9% tot 13% van de beroepsbevolking is ZZP’er en derhalve buiten de solidariteit gedrukt. Alle ZZP-contracten en tijdelijke arbeidsovereenkomsten tesamen vertegenwoordigen een werkende populatie van ca. 2 miljoen. Frappant is dat als je ZZP en klein MKB bij elkaar optelt je ook op een werkende populatie van 2 miljoen uitkomt. Hoezo is er geen flexibele arbeidsmarkt?

De arbeidsmarktproblemen zijn het gevolg van het lang geroemde long life employment. Anders gezegd: de flexibele arbeidsmarkt bestaat dankzij het feit dat het andere deel niet flexibel is. Long life employment bestaat niet meer, maar het mobiel krijgen van mensen met lange dienstverbanden is geen sinecure en hun afvloeiing is onbetaalbaar. Een deel van de werkende samenleving is actief in een soort Amerikaans systeem terwijl de andere acteert in een heel beschermde omgeving. Er zal steviger moeten worden ingezet op de transformatie van laaggeschoolde werkers en langdurig werklozen naar werk.

Heeft de crisis wel lang genoeg geduurd?

We zijn afgestapt van levenslang in dienst maar blijven wel een leven lang werken: individueel sparen voor inactieve werkzame periodes in het leven (pensioen 2.0) en belonen op basis van talent en prestatie in plaats van functie. De woorden van Gandhi lichten in die context extra op: als je doet wat je leuk vindt, hoef je nooit te werken.  Dus op naar een leven lang gepassioneerd bezig zijn. ‘Gepassioneerd en oplettend’ zoals ik al eerder heb verwoord in het boek De Blue Chip Manager. De CHIP (Conscious Happy Independent Professional) is mentaal onafhankelijk, doet actief aan zelfmanagement en zelfontwikkeling en realiseert zich terdege dat hij/zij in een opdracht zit en niet in een functie. Daarbij rijst de vraag of de crisis lang genoeg heeft geduurd om de opkomst van de ‘oprechte en integere organisatie’ af te dwingen: geloofwaardig en servicegericht, onderling vertrouwen, in balans met stakeholders, samen ontspannen hard werken aan producten en diensten die echt iets betekenen tegen een faire prijs.  80% rendement op polissen is not done, maar hoe zit het met de 200% tot 300% marges op kleding en andere producten?

In de flexmarkt staan marges van bureaus onder druk en worden nieuwe verdienmodellen meer en meer het panacee. Tarieven van professionals worden kritisch bekeken doch reëel bevonden. Menig zelfstandig professional heeft immers het afgelopen jaar een deel van de spaarpot of het huis noodgedwongen opgegeten.  Flexibilisering werkt voor organisaties… Flexibel maakt vitaal, en dat geldt ook voor de zelfstandig professional. Investeren in flex wordt ‘normaal’; slimmer werken en slimmer leven!

Een jaar vol passie gewenst!

Al met al belooft dit ‘Jaar van de Tijger’ een actief jaar te worden. Hoe vitaal het jaar van de Tijger is, zien we onder meer  terug op het gebied van sport en prestaties. Zowel de Olympische Winterspelen in Vancouver als het FIFA WK in Zuid-Afrika zullen weer zorgen voor de nodige spanning en spektakel. De ontwikkelingen en het tempo van het jaar zullen voor ons allen de nodige kansen scheppen, er is volop potentieel. Ik hoop van harte dat het ons allen goed vergaat de komende twaalf maanden en dat we het beste maken van de mogelijkheden die dit spectaculaire en vaak opwindende momentum brengt.  De eerste dag van een leven lang gepassioneerd bezig zijn start vandaag!

Namens het Team Blue Carpet,

Steve Sichtman

TNO heeft, in haar studie voor de ABU (Algemene Bond Uitzendondernemingen), onderzoek gedaan naar de toenemende behoefte van flexibiliteit door bedrijven.
De verwachting is dat in 2015 een op de vier medewerkers (25%) op basis van een flexibel contract zal werken. Deze trend zal leiden tot het fors toenemen van de recruitment inspanningen van bedrijven. Tegelijkertijd is er ook een behoorlijke verandering in hoe het aanbod zich aandient. Bedrijven en professionals vinden elkaar steeds meer via het internet. Het probleem van het internet is vaak nog de hoeveelheid reacties die het bedrijf op zich afkrijgt en het ontbreken van enige toetsing van kwaliteit.

Het inkopen van flexdiensten – en breder gedefinieerd professional services – is een vakgebied op zich met juist in deze tijd behoorlijk wat kansen voor optimalisatie. In met name Amerika heeft men het over Recruitment Process Outsourcing (RPO), inmiddels officieel gedefinieerd door Human Resources Outsourcing Association (HROA). Echter, men klaagt daar dat inmiddels elke dienstverlener zich een RPO dienstverlener noemt, terwijl in veel gevallen het management van het proces, de fulfilment en de resultaatverantwoordelijkheid nog steeds bij de Inlenende organisatie rust.

In zijn column geeft Arjen van Berkum – tot voor kort verantwoordelijk voor de sourcing van bijna 10.000 externen bij ING in Nederland – goed weer hoe er met denken in processen te optimaliseren valt. Met weer een schuin oog naar SAAS liggen er dus legio kansen in procesoptimalisatie. Gebruik van technologie en internet is hierbij een logisiche. Het boek Verkoop je HR!, dat eind april onder bij Academic Service verschenen is, biedt een uniek kijkje achter de schermen van het project HaRvest, het eerste, meest verregaande en grootschalige sourcingsproject in Nederland: de verkoop van het HR Shared Service Center van KPN.

Het denken in “Sourcing as a Service” is het uitgangspunt van Blue Carpet; bekijk ook dit rapport. Er zijn vele kleine en er is in ieder geval dus één groot voorbeeld van “sourcing as a service”. Ik ben benieuwd naar uw ervaringen.

Vanaf 2009 is Blue Carpet zelfstandig. Vanuit deze positie kunnen wij de aandacht voor u maximaal waarmaken. U wilt een faire prijsstelling. U wilt direct contact met de opdrachtgever. U wilt echt contact en u wilt duidelijke toegevoegde waarde.

In spreektaal: Blue Carpet is de community waar rondom je zelfstandig ondernemerschap alles is geregeld; je groei, je verdienste, je reflectie, je marketing, je administratie, je verzekeringen, je managementboeken, je kinderopvang, etcetera, etcetera.

Hoe doen we dat:

• Toegang tot interessante opdrachten bij de grotere organisaties
• Shop-in-shop functionaliteit (oftewel mogelijkheid tot het vermarkten van uw kennis en uw netwerk)
• Toegang tot relevante leveranciers voor exclusieve aanbiedingen tegen een scherpe prijs
• Professionele ontwikkeling & educatie onder meer door onze toegang tot topopleiders
• Verkorte voorgeleide voor de titel Register Manager® (rm)
• Uw professionele profiel wordt innovatief gepresenteerd met inbegrip van een video-cv
• Pre-employment Certificaat
• Toegang tot de community waar u uw “peers” kunt vinden en raadplegen
• Zowel online als offline kunt u uw netwerk onderhouden en uitbouwen
• U draagt bij aan Ubuntu Theatre Organization
• U draagt bij aan de belangenbehartiging voor Zelfstandige Ondernemers door onze aansluiting bij het Platform voor Zelfstandige Ondernemers (PZO)
• U draagt bij aan een innovatieve werkwijze die fair pricing mogelijk maakt
• En we gaan er van uit dat u ook fun en inspiratie brengt en bij ons kunt halen

Een kleine groep interim-managers test op dit moment de digitale kant van het Blue Carpet-platform. En het inmiddels voltallige team van Blue Carpet legt nu de laatste hand aan alle overige diensten.

Binnenkort sluiten we de testfase af en start Blue Carpet met het verwelkomen van leden. Via deze website en via de Blue Carpet groep op Linkedin houden we u graag op de hoogte.

Dit uitgebreide en goed gefundeerde rapport is opgesteld door Wim Davidse (Dzjeng) in opdracht van ABN AMRO en is voor u op zijn minst interessant omdat, het een nabij vergezicht geeft van de toekomst van werk en werken.

In de laatste Management Team reageren drie deskundigen op zeven stellingen van Haitske van der Linde.

1. Een goede professionele reputatie is onbetaalbaar.
2. Personal branding is perceptie- en verwachtingsmanagement.
3. Om jezelf als merk neer te zetten, moet je eerst van jezelf houden.
4. Alle onderdelen van je merk moeten met elkaar overeenstemmen.
5. Personal branding is jezelf onderscheiden.
6. Profileer jezelf én online hetzelfde.
7. De kracht van je personal brand schuilt in de details.

De reacties van de deskundigen, Lysette Fokké (35), Hubert Rampersad (51) en Tom Scholte (36), kun je lezen in deze doorbladerbare MT.

MT’s eerste observatie: “Ze werken hard, zijn weinig ziek en leven gematigd. De managers die uit de statistieken naar voren komen, lijken in alles de ruggengraat van de Nederlandse samenleving.”

De gemiddelde leidinggevende werkt 49 uur per week, waarbij opvalt dat mannelijke managers er meer uren in steken dan de vrouwelijke: vrouwen werken 5 uur minder. Hoewel managers vaak hameren op goede opleiding en hun werknemers naar allerlei trainingen sturen, komen ze zelf niet meer aan studie toe. Ze zijn met hun personeel bezig, schrijven rapporten en zitten aardig wat vergaderingen uit. De meeste managers hebben in hun loopbaan wel eens iemand moeten ontslaan, maar zelf zijn ze geen ervaringsdeskundige. 74 procent is nog nooit ontslagen – maar dat percentage kan in de huidige recessie misschien snel omlaag gaan.

Er zijn twee links: een om verder te lezen en een om op het artikel te reageren (je gaat dan naar MT.nl). Hieronder reageren kan natuurlijk ook. Wellicht zullen we de vragen die MT aan de lezers stelde ook eens aan onze eigen bezoekers voorleggen. Zouden onze resultaten afwijken van deze benchmark?